غوره

نام عربی: حصرم

ماهیت آن:
انگور خام نارس سبز ترش است هر نوع که انگور باشد.

مزاج غوره:
در اول دوم سرد و در آخر آن خشک و عصاره آن سردتر و خشک تر از آن تا سوم.

افعال و خواص غوره از دیدگاه طب سنتی ایران:
مطفی (کاهنده) حرارت خون و صفرا
قامع (کاهنده) صفرا
مقطع (تکه تکه کننده) بلغم حاصل در معده
حابس طبع (موجب یبوست)
مانع ریزش مواد به عضو مورد استفاده
مقوی جگر و بدن
رافع تشنگی و سستی اعضا
ضماد ساییده خشک آن جهت خوشبو کردن عرق و حصف و منع تولد آن در آن سال ثانیاً
جهت جوشش و خارش و سستی بدن نافع است
مضعف معده سرد است.
اگر عدس پوست گرفته با سرکه و غوره پخته شود برای مبتلایان به آبله و بیماری های گرم سودبخش است.
چنانچه افراد در زمان خوردن غذا بسیار معطل شوند و خوردن غذا زمان بسیاری طول بکشد هضم نامرتب می گردد، در این حالت باید مقداری میوه از قبیل امرود و گلابی یا بعضی غذاهایی که استحاله آن سریع نیست مانند سماق و غوره میل نمایند تا قبل از آنکه غذای بعدی هم هضم شود غذاهائی که در وهله اول خورده شده، فاسد نگردد.
جمع مواد غذایی ترش و قابض تبرید شدید نموده و خون و صفرا را در مزاج اصلاح می کند و سبب یبوست مزاج می شود و به سینه و ریه زیان می رساند مانند غوره و سماق.
در شخصی صفرا به مقدار زیاد تولید می گردد باید غذای سرد بیمزه انتخاب نمایند مانند ماءالشعیر، خیار، کدو و سبزی ها و میوه های ترش از قبیل غوره، ریباس و انار و از چربی ها و شیرینی و چیزهای تلخ و شور و تند و تیز پرهیز شود.

مضرات غوره :
کاهنده قوای جنسی
مولد ریاح و گاز در بدن و دلپیچه و موجب عطش در بعضی امزجه به دلیل درهم کشیدن اجزای معده.
غوره و ترکیبات مشابه مانند انار ترش و ریباس کبد را به سرعت خنک می کند و در مواردی که فرد به سردی و برودت کبد مبتلا است باید از مصرف آن پرهیز شود.

مصلح غوره:

گلقند و انیسون و انجیر.

بدل آن:
ریباس و حماض و اترج

رب غوره:
قاطع تشنگی و مسکن حرارت و التهاب معده
مفید جهت اسهال مراري و برانگیختن اشتها و حفظ جنین
مقوی احشا و امعا
مانع حالت تهوع ناشی از صفرا
با رب انار میخوش جهت حالت صفراوی مجرب

عصاره غوره:
از خشک کردن در آفتاب حاصل می شود جهت:
خناق و ورم حنجره و لوزه ها (لهات) و قلاع (آفت) دهان و رعاف (خونریزی از بینی) و قی الدم(استفراغ خونی)

موارد توصیه شده همراه با آب تره (گندنا): جهت تجفیف دانه بواسیر
فرزجه آن جهت تنقیه و اصلاح رحم و با سرکه جهت نواصیر
قطور آن جهت چرك گوش
غرغره آن جهت ورم حلق
اکتحال آن جهت دمعه و خشونت اجفان
خوردن وحقنه آن جهت قرحه امعا و سیلان رطوبات رحم
در سایر افعال مانند رب آن

آب غوره:
در افعال مانند عصاره آن و مقوي قوت ماسکه معده و چون توتیا و همینطور سایر ادویه چشم را با آن پرورده کنند بغایت مقوي فعل آنست.

مضر غوره:
سینه و مورث سعال

مصلح غوره:
گلقند و شربت خشخاش.

مقدار مصرف غوره:
از عصاره آن یک مثقال.

جایگزین غوره :
آب سیب ترش و سماق

شراب (شربت) غوره:

قریب به شیرینی و رسیدگی سه جزو و عسل کف گرفته یک جزو ترتیب دهند بدین طریق که سه چهار روز در آفتاب گذارند تا به جوش آید پس صاف کرده در خم نموده در آفتاب گذارند تا برس:د
قابض و مقوي معده
منشف رطوبات رحم
جهت بطوء هضم و استرخاي معده و قولنج سفلی و وبا
در سایر افعال مانند عصاره آنست
کهنه یک ساله و زیاده آن بهتر و قوي تر از تاره آنست و به دستور چون با آتش به قوام آورند و شربت سازند.

منظور غذایی است که با گوشت و غوره تهیه شده است. این غذا در مزاج تولید برودت می کند و شکم را قبض می نماید، برای گرم مزاجان و افراد دارای طبیعت صفراوی به خصوص در مناطق گرمسیر و فصول گرم سال نافع است و برعکس برای مزاج های سرد و کسانی که در شکم نفخ دارند و یا به بیماری قولنج استعداد دارند زیان بخش است.
قبل از خوردن این غذاها میوه تر و تازه نباید خورده شود، حرارت صفرا و خون را خاموش می کند و اشخاص با طبیعت گرم نیاز به مصلح ندارند.
کسانی که برودت مزاج دارند بعد از خوردن این غذا باید قدری اسفیدبا یا حلوای عسلی میل کنند.
مصرف آن برای افراد مبتلا به سرفه و خشونت سینه و ریه مناسب نیست.

باران : داروساز گیاهی